Bidt de Heer dat hij arbeiders zal zenden tot de oogst

Weet je niet wie de Heer is? En hoe je bidden moet? Wend je in je zelf tot Mij en beleef Mij en ondervind Mij. Weet dat je je eigen woord bent in je eigen licht­woord uit Mijn woord. Licht uit Mijn licht. Stem uit Mijn stem. Weet dat en wil dat en aanvaard dat en gevoel dat. Daarin ligt de roep naar de mensen die je broeders zijn. Daarin openbaart zich de kracht van je woorden van mens tot mens, van hart tot hart, van geest tot geest. Doe weg die scherpzinnigheid en die strijd en dat eeuwige gekrakeel. Doe weg dat gezeur over het al of niet-zijn van Mij en waar je Mij moet vinden. Laat Mijn woord binnengaan in alle landen en alle harten. Omdat Ik het ben die verlossing en liefde zendt door het mensenhart. Die balsem schenkt aan alle gewonde zielen en de grote verandering teweegbrengt in een ieder die tot zelfverandering wil komen. Hoor naar Mij en Ik hoor naar jou. Geef acht op Mijn stem en Ik doorlicht de jouwe. Want je bent een straal van Mij, een emanatie, een pijl, een trefpunt. Ik ben in jou het ontmoetingspunt, de kracht en het 'ik' dat eens van Mij is uitgegaan en tot Mij in zelfbewustzijn terug gaat keren. Herinner de mensen daaraan en draag bij tot de grote broederschap en vermijd de scheldpartijen tegenover allen die dwalen. Dit is alles vruchteloos.

Uit: Commentaar op het Thomas Evangelie - Barend van der Meer

Thomas Evangelie

Aanzitten aan de dis des Heren betekent vaarwel zeggen aan zijn deugden maar vooral ook aan zijn ondeugden en alles wat deze met zich medebrengen. Er is geen omzien aan de feestdis, er worden geen tranen gestort, er is niets te betreuren. Men zit niet met een bloedend hart aan het gastmaal. Er is nl. geen grotere vreugde dan aan die maaltijd te mogen deelnemen ook al gaan er ogenblikken aan vooraf dat men overvallen worden kan door het verdriet der verbrijzeling.

Het verdriet houdt geen stand. Ook niet het verdriet om de medemensen die de uitnodiging afwijzen en zich laten excuseren. Het helpt niet daarover tranen te storten en te blijven zeggen dat de wereld zo verstokt is en de mensen zo onwetend zijn of dat de angsten hen belemmeren, angsten voor hun bezit en hun verdienen, angsten voor hun medemensen.

Eén ding helpt op onzichtbare wijze ieder ander:

neem de uitnodiging aan en ontdek dat er niets zegenrijker, heerlijker en genezender is dan de kracht en de blijdschap, de rijkdom en de wijsheid, de macht en de heerlijkheid van deel te krijgen aan de bron van het water des levens. Immers, hier worden alle tranen uitgewist.
Het kan niet anders zijn of de uitnodiging geldt voor alle mensen, zonder enige uitzondering.

Wie neemt haar aan?

UIT: Barend van der Meer - Commentaar op het Thomas Evangelie

Thomas Evangelie

Verlaat de wereld der tweeheid in u zelf voor één enkele keer. Eén moment en het is geschied voor altijd. Eén keer ja tegen de gastheer en u hebt hem zijn woord gegeven voor eeuwig. Want het bewegende leven, het zich niet hechtende, het uit zich zelf zijnde liefhebben is het voor altijd liefhebben, een liefde boven tijd en ruimte, een altijd daarin willen vergaan en opgenomen worden.

Eén keer van de goddelijke dis eten, is er steeds weer naar terug gaan keren door de innerlijke woestijn, door alle twijfel, alle weerzin, alle tegenwerking. Ik kom heer, mijn gastheer, ik kom. Ik heb uw uitnodiging al zo lang gehoord. Ik kom zeker en laat mijn denken achter mij en mijn zelfingenomenheid, en mijn bezitsgevoel en mijn aanspraken op de dingen van deze wereld. Alle aanspraken laat ik varen door u te willen, de levende, de ene, de alomvattende, de oorzaak en oorsprong van al het zijnde. Voor u laat ik de verwarring varen, en mijn moede hoofd en mijn verslagen hart.

UIT: Barend van der Meer - Commentaar op het Thomas Evangelie

Ge-weten?

Ge moet uw geweten zacht maken en mild. Wat de mens in de regel een geweten noemt is het product van zijn opvoeding. Het kunstmatig geweten is met angst groot gebracht. O het pijnlijke geweten dat de mens nachtmerries kan bezorgen en dat niets te maken heeft met de zachte stem diep in uw gemoed. Er wordt gevoeligheid en stilheid van u gevraagd en niet het luide geweld van uw denken waarachter zich vaak zoveel bangheid en onrust verschuilt.

Barend van der Meer

De wil tot leven.

'In de wil tot licht is licht.
In de wil tot kracht is kracht.
In de wil tot leven is leven.
Ik wil het licht, de kracht en het leven'.

Geef deze wil nooit prijs. Ook voor de dood niet.
Zeg nooit tot de dood: ik wil niet meer leven.
Zeg tot hem: ik leef en blijf leven en laat dit niet onderbreken.

Er is 'een weinig leven' in de mens waarover de dood geen macht heeft. Ge kunt het gewaarworden in uw eigen binnenste. Het is het zelf, het ik zijner ondeelbaarheid, zijn individualiteit.
Het is het zegel Gods, het stempel der gezalfdheid. Natuurlijk is het een geschenk, Ge krijgt het uit liefde geschonken en kunt het alleen in liefde ontvangen. Het ligt op u te wachten.
Maar wil dan ook niets anders.

Bron: Barend van der Meer - de Hermiet