The neverending story - Limahl

Turn around - look at what you see.
In her face the mirror of your dreams.
Make believe on everywhere
get it in the line.
Hidden on the pages is the answer
To a never ending story.

Reach the stars
fly a fantasy
Dream a dream and what you see will be.

Rhymes that keep their secrets will unfold behind the clouds
And there upon the rainbow is the answer
To a never ending story
story.
Show your fear
for she may fade away
In your hands the birth of a new day.

Rhymes that keep their secrets will unfold behind the clouds . ..
Never ending story
never ending story
never ending story . . .

Partje

Ik ben de zon, de regen
ik ben de sneeuw, het ijs
ik ben de nieuwe wereld
't verloren paradijs

ik ben geluk en ongeluk
de stilte en 't rumoer
ik ben de zee, ik ben het land
de dichter en de boer

ik ben een deel van wat er leeft
in alles om mij heen
'n deel van al wat adem heeft
een deel van iedereen

ik ben een partje van 't geheel
van een gigantisch al
een klein onmisbaar stukje...
van de ziel van het heelal


Toon Hermans

Verdronken vlinder

Zo te sterven op het water met je vleugels van papier
Zomaar drijven, na het vliegen in de wolken drijf je hier
Met je kleuren die vervagen
Zonder zoeken zonder vragen
Eindelijk voor altijd rusten
En de bloemen die je kuste
Kleuren die je hebt geweten
Alles kan je nu vergeten
Op het water wieg je heen en weer
Zo te sterven op het water met je vleugels van papier

als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe lucht
als een vlinder altijd vrij en voor het leven op de vlucht
wil ik sterven op het water
maar dat is een zorg van later
ik wil nu als vlinder vliegen
op de bloemen, blaren wiegen
maar zo hoog kan ik niet komen
dus ik vlieg maar in mijn dromen
altijd ben ik voor het leven op de vlucht
als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe lucht

Om te leven dacht ik je zou een vlinder moeten zijn
Om te vliegen heel ver weg van alle leed en alle pijn
Maar ik heb niet langer hinder van jaloersheid op een vlinder
Als zelfs vlinders moeten sterven laat ik niet mijn vreugd bederven
Ik kan zonder vliegen leven
Wat zou ik nog langer geven
Om een vlinder die verdronken is in mei
Om te leven hoef ik echt geen vlinder meer te zijn

Boudewijn de Groot

Vlindertje

Een kleine witte vlinder, met vleugels van satijn
Zat op een rozenknopje en wiegde met z’n kopje, hij vond ‘t leven fijn
Hij wiegde in de zonneschijn en vond ‘t leven fijn

Toch had die kleine vlinder een hele grote wens
Hij zei: “Ik voel van binnen dat ik iemand moet beminnen
Geen dier en ook geen mens
Ik wil geen dier, ik wil geen mens
De zon, dat is m’n wens”

Toen kreeg ‘ie op een morgen de kolder in z’n kop
Hij riep: “Adieu m’n vrinden
Hoe jullie het ook vinden
Ik zoek ‘t hogerop
Ik luister naar m’n harteklop en zoek het hoger op”

Het vlindertje verlangen, dat vloog toen naar de zon
Hij moest de wolken vragen of ze ‘m wilden dragen
Omdat ‘ie niet meer kon
En eindelijk, toen de herfst begon
Bereikte hij de zon

‘t Vlindertje verlangen, hij beefde van geluk
Hij zag haar gouden armen en wilde zich verwarmen
Maar vloog z’n vleugels stuk
Zo vonden ‘m z’n vrinden, al bijna uitgeblust
Maar wat ze van ‘m hoorden, waren z’n laatste woorden
“Ik heb de zon gekust
Ik ga in vrede, wees gerust, ik heb de zon gekust”

Rikkert en Elly