Boom

Gij zijt, o ziel, geboren uit een bepaalde stam en van die stam zijt gij de tak. Hoe ver de tak ook van de stam verwijderd is, er blijft een verbinding en een overeenkomst tussen stam en tak. Uw voedsel ontvangt ge van de stam. Indien er iets geplaatst wordt tussen de stam en de tak, wordt de verbinding en de voeding verbroken en zal de tak verdorren en sterven. Overdenk dit, o ziel, en bevestig in uw wezen dat ge bestemd zijt terug te keren tot uw Schepper. Hij is de stam waaruit ge gegroeid zijt.

Hermes Trismegistus

Vermaning van de Ziel

Het is een leugen, 0 ziel, wanneer men zegt dat deze we­reld de mens bedriegt en vol van listen en schijn is. Zij die dit zeggen hebben geen inzicht. Het zou zo zijn als de mens vanaf de eerste stap in deze wereld tot de laatste, ononderbroken voorspoed en geluk zou sma­ken. Maar dit is niet zo. Keer op keer ondergaat hij ge­luk en ongeluk, voorspoed en tegenspoed. De wereld bedriegt de mens niet, maar de mens bedriegt zichzelf en richt zo zichzelf ten gronde. De mens denkt dat zijn geluk gelegen is in de gaven van deze wereld, dat zij eeu­wig zullen blijven, maar zij vergaan in de wisseling van goed en kwaad.

Gnosis

1 Waar spoedt ge u heen, 0 mensen, gij die beneveld zijt omdat ge u bedronken hebt aan het woord dat alle Gnosis mist, het woord der volstrekte onwetendheid, dat ge niet kunt verdragen en dat ge nu dan ook eindelijk uitbraakt?

2 Houd op en word nuchter: zie weer met de ogen van uw hart. En zo niet allen dit kunnen, dan tenminste zij die daartoe in staat zijn. De boosheid der onwetendheid overstroomt de ganse aarde, richt de ziel, die in het lichaam opgesloten is, te gronde, en belet haar de haven des heils binnen te lopen.

3 Laat u dus niet meeslepen door het geweld van de stroom, maar laat degenen onder u die in staat zijn de haven des heils te bereiken, gebruik maken van de tegenstroom en er binnenlopen.

4 Zoek hem die u bij de hand zal nemen en u zal geleiden naar de poorten van de Gnosis, waar het heldere licht straalt waarin geen duisternis is; waar niemand dronken is, maar allen nuchter zijn en met het hart opzien tot hem die gekend wil worden.

Hermes Trismegistos

Het ik spreekt tot de ziel

Mijn metgezel, ik weet: mijn talmen en twijfel scheppen licht en duister, warmte en kou, droogte en vochtigheid. Bliksemsnel heeft de wereld met zijn duizend stemmen en zijn blinde razernij ons onttrokken aan inzicht ’s bescherming.

Ik ben er weer, een in eenzaamheid verloren ik, en u bent weer ver weg, verborgen in een nevel. Maar trillend van herinnering stijgt uw zuchten, uw roepen vol verlangen op, vernieuwd, machtiger dan ooit.

Eindelijk ben ik echt bereid met u te versmelten, volkomen in u op te gaan! Waarvoor zou mijn hart nog bang zijn, nu u erin verblijft, U, die de edele parel van de grote liefde bent? Zelf kon ik nooit de ware Liefde geven; door u ga ik vermoeden wat die Liefde is. Uw Liefde zal mijn voelen en denken temmen.

Ik wil leren zwijgen tot ik alleen nog zwijgen ben. Door mijn volkomen zwijgen kunt u het sterrenlied weer horen. Alles wat leeft, zal met u luisteren, en mijn daden getuigen van uw Liefde. O, mijn kostbaar kleinood, uw vreugde doet gouden bloesem in mijn hart ontluiken en verandert haar in Licht.

Wat Licht is, kan wederkeren tot het Licht!

Vermaning van de Ziel

Ik ben een druppel uit de grote oceaan van liefde.

Hoort u, mijn gezel, hoe Hij mij troost?

Hul u dan in zwijgen en luister goed!...

De Geest van Liefde spreekt tot de Nieuwe Ziel: Uw zuchten, mijn geliefde, moet verkeren in vreugdezang, uw gevangenschap in vrijheid.

U bent eenzaam onder de kinderen van de aardse duisternis, terwijl u broederlijk bent verbonden met de Zonen van het Licht...

De ether, die alle werelden doordringt, is vervuld van Mijn klanken.

Wie deze klanken hoort, verneemt het lied der vrijheid.

Hij voelt hoe vreugde vibreert in bergen, hoe vurig ruisen door de luchten gaat.

Hij voelt, hoe ijzeren kettingen worden verbroken, en smacht naar vurige vleugels om hem door Mijn wijde hemels te voeren.

Hoe zou u, Mijn geliefde, die hemelschatten toch ontvangen als u niet al wat aards is zou kunnen prijsgeven?

Een nieuw hemels gewaad kunt u slechte dragen, als dat wat van de oude aarde is door u wordt afgelegd.

Vermaning van de Ziel

U kent mij niet, en u kent uzelf niet.

Nog minder kent u Hem, die ik mijn Geliefde noem.

Hem is mijn verlangen, mijn zuchten in uw hart,

Hij heeft vele namen, maar niemand die Zijn ware naam spreekt.

Hij beweegt de sterren maar zelf beweegt Hij niet.

Uit één vonk van Zijn Liefde ontstaat een universum.

Hij is het Licht waaraan mijn liefde ontvlamt.

Hij is Het, waarin wij onszelf en alle werelden herkennen.

Citaat uit Hermes: vermaning van de Ziel.

Crystalserie Rozekruispers Haarlem.

Hermes Trismegistos

"Wij kunnen de menselijke goedheid en de menselijke schoonheid
noch ontvluchten, noch haten: want het meest bezwaarlijk van alles is
dat wij ze nodig hebben en zonder hen niet kunnen leven."

Hermes Trismegistos

Het ik spreekt tot de nieuwe ziel.

O, ziel, mijn geheimzinnige metgezel, ontelbare malen ademde mijn hart uw woorden uit – als witte vogels in de vlucht naar licht, geboren in het dal van het verlangen tussen rotsen van duisternis.

Ik luisterde en luisterde, wilde alleen maar luisteren vanaf mijn kinderdagen.

Zo hoorde ik de bergen steunen, gras en bloemen zachtjes fluisteren, dieren jammeren, winden strijden, wateren klagen en ‘s nachts de oneindige stilte in het sterrenrequiem.

Begerig zochten mijn ogen toch overal schoonheid en zij ontdekten haar in de majesteit van de bergen, in de dans van de winden, in geur en kleurenspel van bloesems, in de rijkdom van de dierenwereld en in de oneindige sterrenglans van het Al, ja, zelfs in de werken van de mensheid en al het komen en gaan.

Als een prachtige versierde zaal met een rijk gedekte tafel verscheen mij de wereld.

Al mijn zintuigen waren bereid te ontvangen.

Maar hoe vreemd: terwijl ik mij aan haar schatten laafde, proefde ik bitterheid.

Terwijl ik geborgenheid vond bij de mensen, bespeurde ik oneindige eenzaamheid.

Slechts geleidelijk leerde ik u en de stem van mijn verlangen onderscheiden van mijn begeren en ik leerde begrijpen: Terwijl ik begerig de schatten van de wereld ontving verkeerde u in de grootste nood.

Illustratie: Pieter D. Torensma

Hermes Trismegistos - Citaten

Daarom heeft het geestelijke Bewustzijn de ziel als omhulsel ontvangen. En de ziel, die evengoed als het bewustzijn in zekere zin goddelijk is, bedient zich van het astrale lichaam. En het astrale lichaam bestiert het levende wezen.
Corpus Hermeticum 10,17

Overigens is het bewustzijn alleen voorbehouden aan de menselijke zielen. In de dieren laat Hij het instinct van elk beest afzonderlijk de vrije loop.
Corpus Hermeticum 12,2

Daarentegen hebben zielen van mensen die het geestelijk Bewustzijn niet als stuurman ontvingen, hetzelfde lot als de zielen van dieren. Alle dingen over­komen hen dus, en ze laten zich leiden door prikkels die vanzelf een tegen­prikkel oproepen. Het bewustzijn laat hen betijen en geeft hen over aan de irrationele begeerten, waartoe zij zich laten meeslepen door een onweer­staanbare drang. Als dieren razen zij en begeren zij redeloos zonder ophou­den, zij krijgen maar niet genoeg van het boze.
Corpus Hermeticum 12,4

Zij zullen de duisternis verkiezen boven het licht en zij zullen de dood ver­kiezen boven het leven. Niemand zal meer de blik ten hemel slaan. De vrome zal beschouwd worden als een psychopaat, de goddeloze zal geëerd worden als een wijze, de lafaard zal doorgaan voor een held, de goede zal gestraft worden als ware hij een misdadiger. Het enige voorwerp met een ziel dat zij kennen is een fles.
Asclepius 25