Dit blog beoogt een verzameling te worden van citaten uit boeken die ik zelf heb gelezen en waar ik bijzonder door geraakt werd. Ook komt er een gedeelte met websites die ik bezocht en waar ik net dat 'iets' vond om er een tijdje te blijven hangen en er ook terug te keren
.jpg)
Ik weet een planeet, waar een vuurrode meneer woont. Hij heeft nooit aan een bloem geroken, nooit naar een ster gekeken. Hij heeft nooit van iemand gehouden maar altijd alleen maar optelsommen gemaakt. En net als jij zegt hij de hele dag: "Ik ben een ernstige man. Ik ben een ernstige man." En dan zwelt hij van trots. Maar dat is geen man, dat is een paddenstoel!
Gij zijt, o ziel, geboren uit een bepaalde stam en van die stam zijt gij de tak. Hoe ver de tak ook van de stam verwijderd is, er blijft een verbinding en een overeenkomst tussen stam en tak. Uw voedsel ontvangt ge van de stam. Indien er iets geplaatst wordt tussen de stam en de tak, wordt de verbinding en de voeding verbroken en zal de tak verdorren en sterven. Overdenk dit, o ziel, en bevestig in uw wezen dat ge bestemd zijt terug te keren tot uw Schepper. Hij is de stam waaruit ge gegroeid zijt.
Laat je geest tot rust komen en sluit je ogen. Wees stil. Voel de zon op je huid. Hoor het tjilpen van de vogels. Geniet van je zintuigen. Geniet van het leven.
Heb de stilte lief boven alle dingen: zij zal je een vrucht aandragen die in woorden onmogelijk beschreven kan worden. In het begin zijn wij het, die onszelf dwingen te zwijgen. Maar vervolgens groeit er uit ons zwijgen iets wat ons tot het zwijgen aantrekt.
"Een hel aannemen, waar God tot in alle eeuwigheid niets meer te zeggen heeft, betekent het hele Evangelie ontbinden. We moeten er tot onze laatste ademtocht, tot onze laatste druppel bloeds voor vechten, dat de gehele hemel, de gehele aarde, en de gehele wereld der doden veilig in Jezus' handen komt. Als ik ook maar voor één mens, voor één domein die hoop moet opgeven, dan worden dood, pijn, nacht en duisternis ondragelijk en dan is Jezus het licht der wereld niet geweest".
'Waarom moet iedereen stil zijn in een kerk?' vroeg Franca fluisterend. 'Is God ernstig ziek?' 'Wat dacht je, hij hangt aan het kruis', zei Gil.
Verlangt u naar vrede? Verwacht hem niet in woordenrijke documenten; en streeft er niet naar hem in de rotsen te beitelen. Want de pen die gemakkelijk ‘Vrede’ krabbelt, kan met hetzelfde gemak ‘Oorlog’ krabbelen; en de beitel die inhakt. Laat ons vrede hebben’, kan gemakkelijk beitelen, “Laat ons oorlog hebben”. En bovendien worden papier en rots en de pen en de beitel snel aangetast door mot en vertering en roest, en geheel de alchemie van veranderende elementen. 
