Versjes van Toon

Versjes van Toon

Versjes van Toon

Versjes van Toon

Kerkhof

 

Kerkhof

Toen Rietje begraven was, ben ik één keer naar het kerkhof gegaan. Ik dacht: ’Laat ik dat nou maar eens doen.’ Met mijn vader en moeder heb ik het nooit gedaan en bij andere mensen ook niet. Ik weet dat ze niet dood zijn, dus ik hoef niet te gaan kijken waar ze liggen. Dat andere mensen dat doen, prima. Maar ik hoef dat niet.

 Eén keer per jaar, op Allerzielen, dan bel ik op en dan leggen vrienden een paar roosjes op haar graf. Omdat ik niet wil hebben dat op die dag, als iedereen op het kerkhof gaat kijken, haar graf daar zo ligt zonder bloemetjes erop. Anders wordt dat nog verkeerd uitgelegd; daar is al eens over geschreven. Zo bot.

 Maar goed, ik liep op dat kerkhof te zoeken naar haar graf, en opeens hoor ik een stem die zegt: ’Hier is ze niet.’
En ik dacht: ’Dat wist ik al.’
Ik heb me meteen omgedraaid en ben naar huis gegaan.

Toon Hermans - Interview met Pauline Sinnema,  Het Parool, 23 december 1995

Partje

Ik ben de zon, de regen
ik ben de sneeuw, het ijs
ik ben de nieuwe wereld
't verloren paradijs

ik ben geluk en ongeluk
de stilte en 't rumoer
ik ben de zee, ik ben het land
de dichter en de boer

ik ben een deel van wat er leeft
in alles om mij heen
'n deel van al wat adem heeft
een deel van iedereen

ik ben een partje van 't geheel
van een gigantisch al
een klein onmisbaar stukje...
van de ziel van het heelal


Toon Hermans

Dood

'k Heb voor de dood al meer dan eens
een lief gedicht geschreven
ik neem hem wel eens op m'n schoot
hij hoort zo bij het leven

ik weet hoe bang ik was als kind
wat heb ik 'm geknepen
hij was m'n vijand, nu mijn vrind
nu heb ik hem begrepen

hij heeft mij zijn geheim verteld
en zo ben ik m'n angst ontgroeid
voor mij is hij een open veld
waar hemelhoog het voorjaar bloeit

Toon Hermans

Het Al

Ik ben de zon, de maan, ik ben de regen,
'k ben onbeschrijfelijk, niet te meten noch te wegen.
Ik ben rivieren, ik ben zeeën, bliksem, donder,
ik ben de kleine mens, maar wèl het grote wonder.

Ik ben het water en de vruchten en het koren,
het leven dat uit àlle leven wordt geboren.
Ik ben het allemaal - de wijze en de zot
en in mijn kleinheid schuilt iets van een Grote God.

Toon Hermans

Gebed

Is het mijn schuld
dat ik niet dichter bij U kom?
Breek mij dan, Heer
en buig mij om.

Toon Hermans

Sprokkels

Ik word er wel eens mismoedig van dat ik, wat ik voel, niet zeggen kan. [Toon Hermans]

Men kan niemand iets leren; men kan hem alleen helpen het binnen zichzelf te vinden.
GALILEI.

Een horizon is niets anders dan de grens van ons blikveld

Laat een ieder, die zichzelf wil zijn, niet aan een ander toebehoren. (Paracelsus)

Vraag

Vandaag is het geluk je deel
en morgen vallen klappen
oh er gebeurt zoveel, zoveel
waar wij geen barst van snappen

Soms voel ik me als een ouwe krant
het lukt niet, voor geen meter
soms is de hemel op mijn hand
en gaat het stukken beter

Toon Hermans

Straatje

In je eigen, smalle straatje
is de wereld veel te nauw,
je ziet er nauwelijks de hemel,
die is vandaag fantastisch blauw.

Dat heb jij niet in de gaten,
j' hebt geen notie van het Al,
want jij leeft in 't eigen straatje
en dat straatje is te smal.

Klim naar boven, naar de daken,
naar een hemelhoog gewelf
en vergeet je eigen straatje,
vlieg es even. . . uit je zelf

Toon Hermans

Sprakeloos

Zie je daar die roos?
Ik ben weer even sprakeloos.

Toon Hermans

Bloemen

dat ik de bloemen zie zo blij en bont
komt door de kleuren op de achtergrond
daar staan verdriet en armoe
al de sores van mijn leven
zij hebben aan de bloemen
kleur en glans gegeven.

Toon Hermans

Bidden

Ik kan niet bidden met dezelfde woorden,
Waarmee ik met de bakker praat,
Hoewel ik weet dat Hij het kleinste,
Meest hulpeloze woord verstaat

Ik wil Hem zien in alle dingen
En niet alleen wanneer ik bid,
Maar ook wanneer ik sta te zingen
Of achter mijn piano zit.

(Toon Hermans)

De laatste uren

De laatste uren voor het einde
dan wordt die grote wereld klein
is plotseling alles onbeduidend
tot aan het laatste beetje pijn.

Wat wij zo indrukwekkend vonden
verliest zijn glans,verliest zijn zin
maar achter de gesloten ogen
glanst een gigantisch groot begin.

Toon Hermans

Citaten van Toon Hermans

Waarheid

Door het zoeken naar waarheid bén je, niet door wat je gevonden hebt.

Als een vogel

Tussen de ziel en God zijn geen voorschriften. Je hoeft aan niets te denken - De ziel is als een vogel die wegvliegt van zijn tak. De vlucht is het gebed.

Uniciteit

Hoeveel mensen zijn werkelijk geworden wie ze zijn? Als het kind zijn uniciteit toch kon ontwikkelen! Maar het verliest zichzelf bij het groter worden, in plaats van zichzelf te vinden. Mensen vermorzelen elkaar. Ze zijn ongeduldig, agressief en o zo kwetsbaar. Die schrammen op de ziel tekenen de menselijke zwakheid.

Wat wil je worden?

Toen de meester vroeg: wat wil je worden? zei ik: ik bén al iets. En ik hoefde ook nergens heen, niet naar iets te streven, ik bén ergens, dat is genoeg.

Citaten van Toon Hermans

Kortzichtig

Ik vind het kortzichtig als je de gedachte dat God bestaat verwerpt, omdat we zijn bestaan niet kunnen verklaren.

Bovennatuurlijke glans

De stervende is veel meer dan degene die aan zijn bed zit. Als je elkaar aankijkt, zie je in de oogopslag van de stervende dat andere leven al beginnen, ook al zou hij zijn ogen dichtdoen. Het gezicht wordt omzweefd door een bovennatuurlijke glans. Je ziet je eigen leegte, je ziet dat je eigenlijk nog niets voorstelt.

Goed gesprek

Ik denk dat je voor een goed gesprek niet altijd twee sprekers nodig hebt. Als één van de twee alleen maar luistert, is het ook een goed gesprek. De luisteraar doet de spreker spreken en dingen zeggen die hij zonder toehoorder niet zeggen zal.

Mysterie

Juist mensen die zich helemaal niet met het mysterie van het leven bezighouden, verkondigen dat er na de dood niets is.

De laatste uren voor het einde

De laatste uren voor het einde
dan wordt die grote wereld klein
is plotseling alles onbeduidend
tot aan het laatste beetje pijn.

Wat wij zo indrukwekkend vonden
verliest zijn glans,verliest zijn zin
maar achter de gesloten ogen
glanst een gigantisch groot begin.

Toon Hermans

SEIZOENEN

En toen het nieuwe licht kwam
kwam het nieuwe licht in mij
en toen het nieuwe groen kwam
kwam het nieuwe groen in mij
en toen de nieuwe zon kwam en lachte
lachte de nieuwe zon in mij.
Zo heeft het moeten zijn
het donker, de pijn, het verdriet,
de eenzaamheid, het lag achter me
toen het nieuwe licht kwam.
Je kunt het niet oproepen
of aansteken
het komt wanneer het komt.
Laat het zo
laat het over je heen komen
alles komt uit Zijn hand.


Toon Hermans