Posts tonen met het label Krishnamurti. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Krishnamurti. Alle posts tonen

vrijdag 13 maart 2009

Emoties en het denken

Wat zijn emoties? Emoties zijn gevoelens nietwaar? Je ziet een mooie auto of een prachtig huis, een knappe vrouw of man en de zintuiglijke waarneming maakt de zintuigen wakker. Wat gebeurt er dan? Eerst contact, dan be­geerte, dus het denken komt erbij. Kun je het daarbij laten zonder het denken er een plaats in te geven? Je ziet een prach­tig huis, goed van verhoudingen met een mooi gazon, een beel­dige tuin: alle zintuigen reageren omdat het van een grote schoonheid is - goed onderhouden, ordelijk, netjes.
Waarom kun je het daar niet bij laten zonder dat het denken zich ermee bemoeit en zegt: 'Dat moet ik hebben', of noem maar op? Dan zul je zien dat emoties of gevoelens natuurlijk, gezond, nor­maal zijn. Maar zodra het denken het overneemt begint het onheil.

Dus om er voor jezelf achter te komen of het mogelijk is om met alle zintuigen naar iets te kijken en het daarbij te laten en niet verder te gaan - moet je het doen! Dat vereist een buitengewoon gevoel van gewaarzijn, waarin geen sprake is van beheersing; geen beheersing dus geen conflict. Alleen maar volledig kijken naar dat wat is en alle zintuigen doen reageren en het daarbij laten. Daarin is gróte schoonheid. Want wat is tenslotte schoonheid?

Krishnamurti

dinsdag 11 november 2008

Krishnamurti over Liefde en dood

'Bemin niet de fraai gevormde tak,
draag niet zijn beeltenis mee in uw hart,
zij zal vergaan.
Bemin de gehele boom.
Dan bemint u de fraai gevormde tak,
het tere en het verdorde blad,
de verlegen knop en de bloem in volle glorie,
het vallende bloemblad en de dansende hoogten,
de schitterende schaduw van volkomen liefde.
Ja, bemin het leven in haar volheid.
Het kent geen verval.

Krishnamurti

illustratie: Vincent van Gogh

zondag 9 november 2008

Opvoeding en de Betekenis van het Leven

De onwetende mens is niet hij, die niets geleerd heeft, doch hij, die zichzelf niet kent, en de geleerde mens is dom, wanneer hij op boeken, op kennis en op gezag vertrouwt om hem begrip te geven. Begrip ontstaat slechts door zelfkennis, wat betekent, gewaar zijn van zijn eigen totale psychologische proces. Opvoeding in de ware zin des woords is dus het begrijpen van zichzelf, want in eenieder onzer is het geheel van het bestaan ver­zameld.

Wat wij nu opvoeding noemen, is een kwestie van het verzamelen van kennis en wetenschap uit boeken, hetgeen iedereen, die kan lezen, kan volbrengen. Zulk een opvoeding biedt een subtiele vorm van ontsnappen aan ons zelf en, zoals alle ontsnappingen veroorzaakt dit onvermijdelijk toenemende ellende. Conflict en ver­warring spruiten voort uit onze eigen verkeerde ver­houding tot mensen, dingen en denkbeelden, en niet voordat wij die verhouding begrijpen en haar wijzigen, zullen louter geleerdheid, het verzamelen van feiten en het verkrijgen van verschillende soorten bedrevenheid, ons slechts voeren tot overweldigende chaos en ver­nietiging.

Krishnamurti