Socrates over de dood

Een zwaan zingt altijd, maar wanneer hij merkt dat hij moet sterven zingt hij meer en mooier dan ooit, uit blijdschap omdat hij naar de god gaat vertrekken in wiens dienst hij staat.
De mensen begrijpen door hun eigen angst voor de dood de zwanen ook verkeerd. Ze zeggen dat zij klagen om hun dood en die laatste keer zingen van verdriet. Ze beseffen niet dat geen enkele vogel zingt wanneer hij hon­gerig is of het koud heeft of op een andere manier pijn lijdt, ook de nachte­gaal niet of de zwaluw of de hop, - vogels waarvan men toch zegt dat zij van verdriet zo klaaglijk zingen. Ik geloof van die vogels niet dat zij uit verdriet zingen, en van zwanen ook niet. Omdat zij volgens mij schepsels van Apollo zijn hebben zij de gave van de voorspelling. Zij weten van tevoren hoe goed die andere wereld is en daar­om zingen en genieten ze die dag meer dan de tijd daarvoor.

Socrates – uit: Plato, Schrijver – Gerard Koolschijn

Socrates over de dood

'Want bang zijn voor de dood, mannen, is niets anders dan denken ver­standig te zijn zonder het te zijn, want het is denken iets te weten wat je niet weet. Niemand weet iets van de dood, ook niet of hij niet juist voor de mens het allerbeste is wat hem kan overkomen. Men is bang voor de dood, alsof men zeker weet dat er niets ergers bestaat. Wat is beschamen­der dan dat soort domheid, te denken iets te weten wat je niet weet?
Misschien verschil ik daarin wel van de gemiddelde burger, mannen. Als ik zou beweren in enig opzicht meer inzicht te hebben dan een ander, is het wel daarin dat ik me tenminste bewust ben dat ik niet voldoende weet van wat er na de dood gebeurt. Wat ik wél weet is dat immoreel gedrag en ongehoorzaamheid jegens je meerdere, of het nu een god is of een mens, nadelig en slecht is. En voor iets slechts waarvan ik weet dat het nadelig is, zal ik altijd eerder bang zijn en vluchten dan voor iets waarvan ik niet weet of het niet juist goed is.'

Socrates – uit: Plato, Schrijver – Gerard Koolschijn