EEN KLEIN THOMASEVANGELIE - 54

107Het Ene is het schaap
waarvoor de herder gans de kudde laat
en levenslang wil zoeken.
Het Ene is de schat
die wij bezaten en reeds vroeg verloren.

Soms in een flits zien wij het Ene weer
in een verblindende genade,
diep uit onszelf wordt dan de wereld Wereld
en wij met haar
wij weten waar te vinden.


108Twee monden uit elkander drinken.
Twee monden? Neen, één mond.
Twee geesten in elkander dringen.
Twee geesten? Neen, één geest.
Twee wonderen in elkaar verwonderd.
Twee wonderen? Neen, één wonder.
Twee stilten in elkaar weerklinkend.
Twee stilten? Neen, één stilte.

Dit is het Pascha der gelieven
dit is het Pascha der gelijken.
Hier is volbracht wat onvolbrengbaar
voltooid wat geen voltooiing kent.

Dit is het ongeworden bruidsbed
waar het verborgene is openbaar.

Dit is het eind der woorden.

Hij is ....

Hij is onbegrensbaar, omdat er niemand vóór Hem kwam die
Hem grenzen oplegde.

Hij is ondoorgrondelijk, omdat er niemand vóór Hem kwam om Hem te onderzoeken.

Hij is onmetelijk, omdat er niemand vóór Hem kwam om Hem te meten. Hij is onzichtbaar, omdat niemand Hem heeft gezien.

Hij is voor altijd, omdat Hij eeuwig bestaat.

Hij is onbeschrijfelijk, omdat niemand Hem heeft kunnen bevatten of over Hem heeft kunnen spreken.

Aan Hem kan geen naam gegeven worden, omdat er niemand vóór Hem kwam om Hem een naam te geven.

Hij is het onmetelijke licht, dat zuiver, heilig en rein is.

Hij is onuitsprekelijk, volmaakt integer.

Hij is niet voleindigd of zalig of goddelijk, maar is ver daarboven verheven.


Geheim boek van Johannes 7, 8

Ken uzelve

"Indien de deuren van de menselijke waarneming grondig gereinigd waren, zouden wij alles zien zoals het is, namelijk oneindig. Maar de mens heeft zich zolang opgesloten, tot hij de dingen alleen maar ziet door de smalle spleten van zijn eigen spelonk."
William Blake

"Zodra de ziel inziet dat zij God kent, ontvangt zij kennis van God en van zichzelf."
Meister Eckehart

"Niemand, al wil hij dat, zal in staat zijn God te kennen zoals Hij werkelijk is, noch Christus, noch De Geest, noch de Engelenkoren, noch de Aartsengelen, de Tronen, de verschillende heerschappijen, en het Grote Bewustzijn... als je jezelf niet kent, zul je niet in staat zijn dit alles te kennen. Open de deur van jezelf, om de Ene-Die-Is, te kennen. Klop op jezelf, opdat Het Woord zich voor je ontsluit".
Nag Hammadi-geschriften, lessen van Sylvanus

Thomas Evangelie

Aanzitten aan de dis des Heren betekent vaarwel zeggen aan zijn deugden maar vooral ook aan zijn ondeugden en alles wat deze met zich medebrengen. Er is geen omzien aan de feestdis, er worden geen tranen gestort, er is niets te betreuren. Men zit niet met een bloedend hart aan het gastmaal. Er is nl. geen grotere vreugde dan aan die maaltijd te mogen deelnemen ook al gaan er ogenblikken aan vooraf dat men overvallen worden kan door het verdriet der verbrijzeling.

Het verdriet houdt geen stand. Ook niet het verdriet om de medemensen die de uitnodiging afwijzen en zich laten excuseren. Het helpt niet daarover tranen te storten en te blijven zeggen dat de wereld zo verstokt is en de mensen zo onwetend zijn of dat de angsten hen belemmeren, angsten voor hun bezit en hun verdienen, angsten voor hun medemensen.

Eén ding helpt op onzichtbare wijze ieder ander:

neem de uitnodiging aan en ontdek dat er niets zegenrijker, heerlijker en genezender is dan de kracht en de blijdschap, de rijkdom en de wijsheid, de macht en de heerlijkheid van deel te krijgen aan de bron van het water des levens. Immers, hier worden alle tranen uitgewist.
Het kan niet anders zijn of de uitnodiging geldt voor alle mensen, zonder enige uitzondering.

Wie neemt haar aan?

UIT: Barend van der Meer - Commentaar op het Thomas Evangelie

Thomas Evangelie

Verlaat de wereld der tweeheid in u zelf voor één enkele keer. Eén moment en het is geschied voor altijd. Eén keer ja tegen de gastheer en u hebt hem zijn woord gegeven voor eeuwig. Want het bewegende leven, het zich niet hechtende, het uit zich zelf zijnde liefhebben is het voor altijd liefhebben, een liefde boven tijd en ruimte, een altijd daarin willen vergaan en opgenomen worden.

Eén keer van de goddelijke dis eten, is er steeds weer naar terug gaan keren door de innerlijke woestijn, door alle twijfel, alle weerzin, alle tegenwerking. Ik kom heer, mijn gastheer, ik kom. Ik heb uw uitnodiging al zo lang gehoord. Ik kom zeker en laat mijn denken achter mij en mijn zelfingenomenheid, en mijn bezitsgevoel en mijn aanspraken op de dingen van deze wereld. Alle aanspraken laat ik varen door u te willen, de levende, de ene, de alomvattende, de oorzaak en oorsprong van al het zijnde. Voor u laat ik de verwarring varen, en mijn moede hoofd en mijn verslagen hart.

UIT: Barend van der Meer - Commentaar op het Thomas Evangelie

Citaat - Henk Leene

Wie wéét waar God woont?

Hij, die Hem heeft gevonden.

Wie heeft Hem gevonden?

Hij, die innerlijke vrede vindt en wijsheid uitdraagt.

Dezulken vindt men in alle lagen van de bevolking.

Men vindt hen in alle groeperingen, atheïsten, occultisten, kerkelijken. Bewijst dat niet dat God onze sekten, kerken en methoden negeert?

Is dat niet teleurstellend voor hen, die menen God binnen hun beweging of kerk te hebben?

Of houden zij zich tòch niet met God bezig?

Met wie dan?

Met hun eigen theorieën, met hun heiligen en voorgangers?

Gnosis

Als de mens Bewustzijn opdoet in de stof voegt hij dat Bewustzijn toe aan het Al-bewustzijn. Of, zoals het in Poimandres beschreven staat:
'Allereerst geef je bij de ontbinding van het stoffelijke lichaam het lichaam zelf over aan verandering, en het uiterlijk dat je hebt wordt onzichtbaar, en je persoonlijkheid, die geen uitstraling meer heeft, geef je over aan de demon. En de zintuigen van het lichaam gaan terug naar hun eigen bronnen, gaan daarvan weer deel uitmaken en voegen zich weer bij de werkingen daarvan. En de drift en de begeerte keren terug naar de redeloze natuur.

En zo begeeft zich de mens dan omhoog door het samenstel der sferen: aan de eerste sfeer geeft hij zijn vermogen tot groei en verminde­ring, aan de tweede het instrument van het slechte, de nu effectloze listigheid, aan de derde het onmachtig geworden bedrog van de begeerte, aan de vierde het uiterlijk vertoon van de heerschappij, nu zonder hebzucht, aan de vijfde de goddeloze overmoed van de onbe­zonnen doldriestheid, aan de zesde de boze aandriften van de rijkdom, die nu geen invloed meer heeft, en aan de zevende sfeer de leugen die valstrikken spant.

En dan komt de mens, ontdaan van astrale invloeden, in de achtste sfeer, slechts in het bezit van zijn eigenlijke Zelf, en samen met de geestelijke wezens bezingt hij de Vader. En alle aanwezigen verheugen zich over zijn aan­komst, en als hij dan aan zijn metgezellen gelijk geworden is, hoort hij ook hoe bepaalde Machten boven de achtste sfeer met zoete stem God bezingen. En dan stijgen zij in rangorde op naar de Vader, geven zichzelf over aan de Machten en, zelf Machten geworden, komen zij in God. Dat is de gelukkige voleinding voor hen die de Gnosis bezitten: God te worden!'

citaten van Mani

Het Licht-Kruis,
dat het universum leven schenkt,
ik ken het en geloof erin.

Want mijn ziel is zijn evenbeeld.

En door het Licht
wordt alle leven gevoed.
Doch zij, die ziende blind zijn,
kunnen het niet begrijpen.

Ik heb Uw Goede Strijd gestreden, o Heer.

Mani

Geroepen

Er zweeft een roep de wereld door,
bestemd voor ieder mens.
Zijn klank bereikt het luist'rend oor,
zijn draagkracht kent geen grens.

En wij die deze roep verstaan,
ontvangen nieuwe kracht bij 't gaan.
Op 't pad van duisternis tot Licht
is deze godenstem een gift.
Met vaste hand
naar 't wenkend vaderland.

Na schemering en duisternis
treedt' t Licht ons tegemoet.
De bron die in 't verborgen is,
stroomt dan in overvloed.

Het vuur des geestes is ontbrand,
het straalt en glanst naar allen kant.
Geroepen door het wereldhart,
rijst boven vijandschap en smart,
de daad als kracht,
tot heerlijkheid en macht.

Sprokkels

'Stop met het zoeken naar God, de schepping en soortgelijke dingen.

Zoek Hem door bij jezelf te beginnen.
Ontdek wie diegene in je binnenste is, die zich alles toe eigent door te zeggen:

"Mijn God, mijn geest, mijn verstand, mijn ziel, mijn lichaam."
Onderzoek waar het verdriet, de vreugde, de liefde en de haat vandaan komen....

Als je deze dingen grondig onderzoekt, zul je Hem in jezelf vinden.'

Monoimus,
Gnostisch leraar

Hymne over de ziel - Mani

Wat moet ik doen, Licht, opdat ik waarlijk leven zou?

Geeft uw handen rust, en kleedt u in de reine waarheid
Geeft uw bewustzijn liefde, geeft uw verstand geloof,
geef uw gedachten volmaaktheid,
geeft uw besluit duurzaamheid,
en uw overwegingen wijsheid.

Geeft ruimte in u aan de duif met de witte vleugels,
zet geen slang naast haar.
Geef geen ruimte aan droefheid, noch toorn.
Onderwerp begeerte,
overwin zelfverhoging en aanmatiging,
laat niet af in uw Liefde tot God.

Met volmaaktheid wordt u volmaakt.
Met geduld zult u alles verdragen.
Met de Gnosis zult u alles begrijpen.
Houdt u aan de innerlijke wet.
Vervolmaakt uw daden.
Blijft onverbrekelijk trouw aan deze dingen, voor altijd.

En u zult leven, mijn ziel!

Bron: Pentagram juli/augustus 2009

Vermaning van de Ziel

Het is een leugen, 0 ziel, wanneer men zegt dat deze we­reld de mens bedriegt en vol van listen en schijn is. Zij die dit zeggen hebben geen inzicht. Het zou zo zijn als de mens vanaf de eerste stap in deze wereld tot de laatste, ononderbroken voorspoed en geluk zou sma­ken. Maar dit is niet zo. Keer op keer ondergaat hij ge­luk en ongeluk, voorspoed en tegenspoed. De wereld bedriegt de mens niet, maar de mens bedriegt zichzelf en richt zo zichzelf ten gronde. De mens denkt dat zijn geluk gelegen is in de gaven van deze wereld, dat zij eeu­wig zullen blijven, maar zij vergaan in de wisseling van goed en kwaad.

De Witte Dominicaan - Gustav Meyrink

De geslachtsdrift - of deze zich nu openbaart zoals bij de jeugd, of dat zij zich verbergt, zoals bij de grijsaard - is de wortel des doods; die te verdelgen was het vergeefse doel van alle asceten. Zij zijn gelijk aan Sisyphus, die rusteloos een rotsblok tegen de berg oprolt om steeds opnieuw vol wanhoop te zien hoe hij weer naar de diepte terugrolt. Zij willen het magische koud-zijn afdwingen, terwijl zij mensen zijn. Zij ontwijken de vrouw, en toch is het alleen de vrouw die hen kan helpen. Het vrouwelijke, dat hier op aarde van het mannelijke is gescheiden, moet in hen komen, moet in hem tot één geheel versmelten; dan is pas alle vleselijke hartstocht tot stilstand gekomen. Eerst als de beide polen elkaar dekken is de 'echt' - de ring - gesloten. Dan is de koude er, die in zichzelf blijft bestaan; de magische kou die de wetten van de aarde verbreekt, die niet meer de tegenstelling van de warmte is; die aan gene zijde van kou en warmte ligt. De koude waaruit, als uit een niets, voortkomt alles wat de macht des geestes in het geloof tot stand kan brengen.De geslachtsdrift is het juk voor de triomfwagen van de medusa, waarvoor wij gespannen zijn.

Gnosis

1 Waar spoedt ge u heen, 0 mensen, gij die beneveld zijt omdat ge u bedronken hebt aan het woord dat alle Gnosis mist, het woord der volstrekte onwetendheid, dat ge niet kunt verdragen en dat ge nu dan ook eindelijk uitbraakt?

2 Houd op en word nuchter: zie weer met de ogen van uw hart. En zo niet allen dit kunnen, dan tenminste zij die daartoe in staat zijn. De boosheid der onwetendheid overstroomt de ganse aarde, richt de ziel, die in het lichaam opgesloten is, te gronde, en belet haar de haven des heils binnen te lopen.

3 Laat u dus niet meeslepen door het geweld van de stroom, maar laat degenen onder u die in staat zijn de haven des heils te bereiken, gebruik maken van de tegenstroom en er binnenlopen.

4 Zoek hem die u bij de hand zal nemen en u zal geleiden naar de poorten van de Gnosis, waar het heldere licht straalt waarin geen duisternis is; waar niemand dronken is, maar allen nuchter zijn en met het hart opzien tot hem die gekend wil worden.

Hermes Trismegistos

Gnosis

Gnosis is de Kennis van wie wij waren
en wat wij geworden zijn
Waar wij waren
en waarin wij geworpen zijn
Waarheen wij ons spoeden
en waarvan wij verlost worden
Wat de geboorte is
en wat de Wedergeboorte

(Theodotos – 150 na Christus)

Het ik spreekt tot de ziel

Mijn metgezel, ik weet: mijn talmen en twijfel scheppen licht en duister, warmte en kou, droogte en vochtigheid. Bliksemsnel heeft de wereld met zijn duizend stemmen en zijn blinde razernij ons onttrokken aan inzicht ’s bescherming.

Ik ben er weer, een in eenzaamheid verloren ik, en u bent weer ver weg, verborgen in een nevel. Maar trillend van herinnering stijgt uw zuchten, uw roepen vol verlangen op, vernieuwd, machtiger dan ooit.

Eindelijk ben ik echt bereid met u te versmelten, volkomen in u op te gaan! Waarvoor zou mijn hart nog bang zijn, nu u erin verblijft, U, die de edele parel van de grote liefde bent? Zelf kon ik nooit de ware Liefde geven; door u ga ik vermoeden wat die Liefde is. Uw Liefde zal mijn voelen en denken temmen.

Ik wil leren zwijgen tot ik alleen nog zwijgen ben. Door mijn volkomen zwijgen kunt u het sterrenlied weer horen. Alles wat leeft, zal met u luisteren, en mijn daden getuigen van uw Liefde. O, mijn kostbaar kleinood, uw vreugde doet gouden bloesem in mijn hart ontluiken en verandert haar in Licht.

Wat Licht is, kan wederkeren tot het Licht!

Het Filippus-Evangelie

77
De wereld is door een val ontstaan,
want wie haar schiep wilde haar
onvergankelijk en onsterfelijk maken.
Hij maakte een val en bereikte niet waarop
hij hoopte.
Daarom werd de wereld niet iets
onvergankelijks,
evenmin als hij, die de wereld geschapen heeft,
onvergankelijk was.
Want niets in haar is onvergankelijk.
Onvergankelijk zijn alleen de kinderen van
God.
Niemand zal tot onvergankelijkheid
kunnen komen
als hij niet weer tot kind wordt.

Als gij en ik als eenling staan

Als ik dan voor de poort zal staan, de brug voorbij,
de mens voorbij, mijzelf voorbij,
dan zult Gij mij vragen: is het land in u voorbij,
is de brug in u voorbij, is de mens in u voorbij,
zijt ge uzelf in u voorbij?

Zal ik dan zeggen: het is voorbij?
Liegen is onmogelijk omdat Gij Uzelf in mij zult zien;
en wat Gij van Uzelf in mij niet zult zien,
daar zal ik in mijzelf ervaren: het is niet voorbij.

Stuur mij dan terug, over de brug, in het land,
naar de mensen, naar mezelf,
om daar de rest op te lossen die niet voorbij was;
die Gij in Uzelf niet kende.

En als ik dan weer terug kom, over de brug,
uit het land van de mensen
met mezelf,
dan zal ik weten: er is niets meer dat overblijft
en zal verhinderen Uzelf in mij te zijn.

Emiel de Keyser – Als gij en ik als eenling staan.

Vermaning van de Ziel

Ik ben een druppel uit de grote oceaan van liefde.

Hoort u, mijn gezel, hoe Hij mij troost?

Hul u dan in zwijgen en luister goed!...

De Geest van Liefde spreekt tot de Nieuwe Ziel: Uw zuchten, mijn geliefde, moet verkeren in vreugdezang, uw gevangenschap in vrijheid.

U bent eenzaam onder de kinderen van de aardse duisternis, terwijl u broederlijk bent verbonden met de Zonen van het Licht...

De ether, die alle werelden doordringt, is vervuld van Mijn klanken.

Wie deze klanken hoort, verneemt het lied der vrijheid.

Hij voelt hoe vreugde vibreert in bergen, hoe vurig ruisen door de luchten gaat.

Hij voelt, hoe ijzeren kettingen worden verbroken, en smacht naar vurige vleugels om hem door Mijn wijde hemels te voeren.

Hoe zou u, Mijn geliefde, die hemelschatten toch ontvangen als u niet al wat aards is zou kunnen prijsgeven?

Een nieuw hemels gewaad kunt u slechte dragen, als dat wat van de oude aarde is door u wordt afgelegd.

Sprokkels

Mijn ziel luistert,
luistert hunkerend naar Uw muziek,
wensende deze te spelen op het instrument,
dat Gij haar gegeven hebt,
zodat Uw melodie haar kan begeleiden
op de Terugweg tot U.

De harpsnaren mijner ziel
trillen onder de aanrakingen van Uw Alkracht
en voegen zich in het melodieuze medicijn
dat Gij in Uw Wijsheid mij schonk.

Mijn vluchtige gedachten zijn als vogels,
nagezeten door de arenden der hemelen,
hulp zoekende in mijn brein,
hoewel mijn hart zich voor hen opende.


Mia Leene

schilderij by Carol Cavalaris ©