Posts tonen met het label Giordano Bruno. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Giordano Bruno. Alle posts tonen

zaterdag 18 oktober 2008

Sprokkels

Lieflijke knaap die je bootje losmaakte van de oever,
en je ongeoefende hand op de breek­bare,
naar de zee verlangende roeispaan legde,
nu ben je plotseling bewust van je onge­luk.
je ziet de noodlottige golven van de verrader,
je voorsteven die beurtelings teveel daalt en klimt;
en je door kwellende zorgen overmande ziel
kan niet op tegen de zijdelingse en gezwollen waterstromen.
je staat je riemen af aan je woeste vijand,
wacht schier onbezorgd op de dood,
en sluit daarbij je ogen om deze niet te zien.
Als er niet snel enige bevriende hulp komt,
zul je zeker weldra de laatste gevolgen ervaren
van jouw door onwetendheid en nieuwsgierigheid ingegeven streven.
Mijn wrede lot is gelijk aan het jouwe,
want verlangend naar liefde ervaar ik
de hard­heid van de grootste verrader.

Giordano Bruno

maandag 16 juni 2008

Sprokkels

"Vol vertrouwen spreid ik mijn vleugels uit naar de ruimte.
Ik vrees geen grens van kristal of van glas,
Ik doorklief de hemel en zweef naar het oneindige.
En terwijl ik van mijn eigen wereld naar een andere reis
En steeds verder doordring in de eeuwige ruimte,
Laat ik dat wat anderen van veraf zagen,
Vér achter mij”

Giordano Bruno (1548-1600)