COR CORDIUM

Ziel van mijn Ziel! Leven, dat in mij woont,
Veelnamige Mysterie, die ik noem
Mijn Ik, mijn Zelf, mijn Wezen, - die u toont
Altijd een andre, en uwen eigen doem
Spreekt op u zelve en dit mijn lichaam maakt
Het werktuig uwer woorden, 't instrument,
Dat gij bespeelt en maakt aan de aard bekend
Uw melodieën, dat aanstónds ontwaakt
Dit mensdom heinde en ver: - u roep ik aan;
Opdat gij spreke en van mijn lippen drijv'
Lente van zang, die over de aard zal gaan,
En 'k thans niet mijn maar uwe woorden schrijv'.

ALBERT VERWEY

schilderij: Munch - The awakening man

Straatje

In je eigen, smalle straatje
is de wereld veel te nauw,
je ziet er nauwelijks de hemel,
die is vandaag fantastisch blauw.

Dat heb jij niet in de gaten,
j' hebt geen notie van het Al,
want jij leeft in 't eigen straatje
en dat straatje is te smal.

Klim naar boven, naar de daken,
naar een hemelhoog gewelf
en vergeet je eigen straatje,
vlieg es even. . . uit je zelf

Toon Hermans

Gustav Meyrink - Citaten

Omdat een heilige alleen maar goede daden verricht,
wanen de mensen dat zij door goede daden heilig kunnen worden.

Zo lopen zij langs het pad van een vals godsgeloof de afgrond in
en geloven dat zij tot de rechtvaardigen behoren

Sprakeloos

Zie je daar die roos?
Ik ben weer even sprakeloos.

Toon Hermans

Sprokkels

Wie de zin van de taal begrijpt,
aan hem onthult zich de wereld
in beeld;

wie luistert naar de ziel van de taal,
voor hem ontsluit zich de wereld
als wezen;

wie de geest van de taal beleeft,
hem begiftigt de wereld
met wijsheidskracht;

wie de taal kan liefhebben,
hem verleent zij zelf
haar eigen macht.

daarom wil ik hart en hoofd
richten op de geest en de ziel
van het woord;

en in de liefde
daarvoor mijzelf
pas werkelijk voelen.

Rudolf Steiner

Een gebed

Sprokkels

In zekere zin hebben zij die lachen als iemand zegt
de wereld te willen veranderen, volkomen gelijk.
Zij zien alleen over het hoofd dat het absoluut voldoende is
als een enkeling tot in het diepst van zijn wezen verandert.
Zijn werk kan dan nooit meer vergaan -
om het even of het aan de wereld bekend wordt of niet.
Zo een heeft in het bestaande een gat gescheurd dat nooit
meer dicht kan groeien, ongeacht of de anderen het meteen
merken of over een miljoen jaar.
Wat eenmaal ontstaan is, kan slechts schijnbaar verdwijnen.

Gustav Meyrink.

De wil tot leven.

'In de wil tot licht is licht.
In de wil tot kracht is kracht.
In de wil tot leven is leven.
Ik wil het licht, de kracht en het leven'.

Geef deze wil nooit prijs. Ook voor de dood niet.
Zeg nooit tot de dood: ik wil niet meer leven.
Zeg tot hem: ik leef en blijf leven en laat dit niet onderbreken.

Er is 'een weinig leven' in de mens waarover de dood geen macht heeft. Ge kunt het gewaarworden in uw eigen binnenste. Het is het zelf, het ik zijner ondeelbaarheid, zijn individualiteit.
Het is het zegel Gods, het stempel der gezalfdheid. Natuurlijk is het een geschenk, Ge krijgt het uit liefde geschonken en kunt het alleen in liefde ontvangen. Het ligt op u te wachten.
Maar wil dan ook niets anders.

Bron: Barend van der Meer - de Hermiet

De Waarheid

"Zoveel verschillende, tegenstrijdige meningen gaan er in de wereld rond! En toch meent eenieder die zijn mening geeft gelijk te hebben. Hoe komt het toch dat het hen niet lukt het met elkaar eens te worden over wat ze de waarheid noemen? Het is zeer eenvoudig: omdat hun meningen een weerspiegeling zijn van de mate waarin hun hart en verstand zijn ontwikkeld.

Als iemand zegt: ‘Voor mij is dit of dat waar…’, dan is dat ‘zijn’ waarheid, en die waarheid vertelt je of zijn hart en verstand middelmatig, vervormd of integendeel hoogontwikkeld zijn.

Indien de waarheid onafhankelijk was van de werking van het hart en het verstand, zou iedereen het met elkaar eens moeten zijn en tot dezelfde ontdekking komen. Dat is echter niet het geval; integendeel, wat ook het onderwerp is, niemand is het met de ander eens.

Behalve juist zij, die de ware liefde en de ware wijsheid bezitten: zij hebben dezelfde waarheden ontdekt, en daarom spreken ze allen dezelfde universele taal."

Omraam Mikhaël Aïvanhov

Sprokkels

Het is beter een kaars aan te steken
dan de duisternis te vervloeken.

Confusius.

Reis door de Woestijn

De wildernis is dor, en ver 't beloofde land,
en de oasen ben ik lang voorbij.
Ik word door honger en door moeheid overmand,
de hete zon verschroeit en pijnigt mij.

En ontevreden raap ik manna van de grond,
weerbarstig drink ik 't water uit de rots;
ik denk aan 't schone land Egypte - en mijn mond
zegt Farao's naam en niet de naam van God.

Steeds denk ik weer terug aan wat God van mij nam:
doodarm in de woestijn - is dit mijn lot?
Tot Hij vanaf de berg waarop Hij nederkwam,
luid proclameert: "Ik ben de Heer, uw God!"

Dan buig ik 't hoofd en zwijg. Mijn God, Hij is de Heer!
Hij houdt nog zoveel schatten in Zijn hand.
Hij gaf mij veel, maar mij wacht nog oneindig meer:
Ik ben op weg naar Kanaan, Zijn land!

Nel Benschop - De vogel van het woord.

Aldus sprak Zarathoestra

Toen Zarathoestra deze woorden gezegd had, zweeg hij als een, die niet zijn laatste woord gezegd heeft; lang woog hij de staf twijfelend in zijn hand. Eindelijk sprak hij aldus: - en zijn stem klonk veranderd.
Alleen ga ik nu, mijn jongeren! Ook gij gaat nu van hier en alleen! Zo wil ik het.

Men vergeldt het een leraar slecht, als men altijd maar scholier blijft. En waarom wilt gij niet aan mijn lauweren plukken?
Gij vereert mij; maar hoe, wanneer uw verering eenmaal omvalt? Hoedt u, dat niet een erezuil u ter aarde slaat!
Gij zegt, dat gij aan Zarathoestra gelooft? Maar wat is aan Zarathoestra gelegen? Gij zijt mijn gelovigen: maar wat is aan alle gelovigen gelegen!

Gij hadt u zelve nog niet gezocht: toen hebt gij mij gevonden. Zo doen alle gelovigen; daarom heeft alle geloof zo weinig om het lijf. Nu heet ik u, mij te verliezen en u zelf te vinden; en eerst dàn, als gij mij allen verloochend hebt, wil ik tot u wederkeren. Waarlijk, met andere ogen, mijne broeders, zal ik dan mijn ver­lorenen zoeken; met een andere liefde zal ik u dan liefhebben. En eenmaal zult gij mij vrienden geworden zijn, en kinderen van één hoop: dan wil ik ten derden male bij u zijn, opdat ik de grote middag met u viere.

Aldus sprak Zarathoestra - F. Nietzsche

Sprokkels

Soms gebeurt het dat heel gevoelige naturen, wanneer ze voor het eerst met het chelapad in aanraking komen, tot in hun diepste wezen worden ge­schokt, en dat betekent vaak dat men werkelijk lijdt in hart en ziel. Dat is allemaal heel natuurlijk. Het is in werkelijkheid de stem van de ziel in ons die een glimp van het geestelijk licht heeft opgevangen, maar omdat het brein het niet kan omvatten of begrijpen, uit zich dat als zielenpijn. Als twee­lingzuster van dit innerlijke lijden en deze innerlijke pijn is er soms sprake van een hoogtepunt van vreugde, een geluk zo intens dat het misschien nog moeilijker te verdragen is.

G. de Purucker

Sprokkels

Iemand van wie het hart van liefde en mededogen is vervuld, kent nooit angst; daarvoor is in zijn hart geen plaats. Koester liefde voor al wat leeft, dan verbindt u zich met onoverwinnelijke kosmische krachten en wordt u sterk, en geestelijk en intellectueel helderziend.

Uit het hart komen alle grote dingen van het leven. Hier woont het geweten, en liefde en vrede en volmaakt zelfvertrouwen, hoop en goddelijke wijsheid.

G. de Purucker

De Tuin van de Profeet - Kahlil Gibran

En op de eerste dag der week, toen de klanken der tempelklokken hun oren zochten, sprak er een, zeg­gende:
'Meester, wij horen hier veel over god spreken. Wat zeg jij van god en wie is hij in alle waarheid? '
En hij stond voor hen als een jonge boom, onbe­vreesd voor wind en storm, en hij antwoordde, zeg­gen de: 'Denk nu, mijn makkers en beminden, aan een hart dat al je harten omvat, een liefde die al je lief­den besluit, een geest die al je geesten omhult, een stem die al je stemmen bevat, en een stilte dieper dan al je stilten en tijdeloos.
'Tracht nu in de volheid van je zelf een schoonheid te zien, betoverender dan al wat schoon is, een lied groter dan dat van zee en woud, een koninklijke ge­stalte gezeten op een troon, waarvoor Orion slechts een voetbank is, zwaaiend een scepter, waarin de Plejaden maar een glinstering zijn van dauwdruppels.
'Je hebt altijd alleen voedsel en beschutting ge­zocht, een kleed en een staf; zoek nu de ene, die geen doelwit is voor je pijlen, noch een stenig hol, dat je tegen de elementen beschut.
'En als mijn woorden een rots en een raadsel zijn, zoek dan niettemin, opdat je harten gebroken mogen worden en je twijfelingen je leiden mogen tot de lief­de en de wijsheid van de allerhoogste, die de mensen god noemen.'